Otobong Nkanga
We leven in een bijzondere periode waarin we de uitkristallisatie zien van zaken die voordien niet zichtbaar waren.
Het grafische werk, de installaties, foto’s, sculpturen en performances van Otobong Nkanga behelzen een onderzoek naar de sociale en topografische relatie die we onderhouden met onze omgeving van alledag. Door haar verkenning van het begrip land als autonome werkelijkheid komt Nkanga tot een alternatieve invulling van de maatschappelijke opvattingen over identiteit. Het paradoxale daarbij is echter dat ze zowel door de mens als door de natuur gecreëerde herinneringen en historische invloeden aan het licht brengt. Ze exploreert de inherente complexiteit van hulpbronnen zoals grond, aardmetalen, mineralen en hun potentiële waarde om vertellingen en verhalen los te maken die met het land verbonden zijn.
Doormiddel van beeldhouwkunst, tekenen en performance, maar ook van schrijven, publiceren en pedagogische formats, kijkt Nkanga naar het begrip 'land' als een geologische en discursieve formatie, waarbij ze vaak als uitgangspunt de systemen en procedures neemt waarmee grondstoffen lokaal worden opgegraven, technologisch verwerkt en wereldwijd verspreid. Van daaruit volgt ze de draden die ertsen, materiële cultuur en de constructie van verlangen verstrengelen met de herverdeling van macht en kennis.
Nkanga stelt vragen over de historische structuur van een plek, zowel fysiek als metafysisch. Ze verwijst vaak naar de verschillende objecten en elementen in haar werk als sterrenbeelden. Constellaties zijn denkbeeldige patronen of diagrammen waarmee ze de kruispunten van natuur, politiek, kolonialistische economieën en verschillende geografische gebieden en geschiedenissen in kaart kan brengen.
