Julia Geerlings
Je bent curator & schrijver en sinds kort de nieuwe directeur van A Tale of a Tub, wanneer/hoe is jouw affiniteit met kunst begonnen?
Mijn affiniteit met kunst heb ik van jongs af aan meegekregen. Mijn vader (gepensioneerd huisarts) nam mij vaak mee naar het museum en verzamelde zelf ook kunst. Zijn verzameling is zeer uiteenlopend te noemen van Russisch sociaal realistische schilderijen tot aan Balinees ceremonieel textiel en alles wat er tussen zit. Het verhaal achter het kunstwerk was voor hem belangrijk en dat heeft hij mij wel meegegeven. Nu zijn de rollen omgedraaid. Nu neem ik hem mee naar tentoonstellingen en leert hij meer over hedendaagse kunst via mij. Hij is erg consciëntieus en bekijkt in een tentoonstelling elk object en elke video van begin tot eind, die hij na afloop daarna ook graag bespreekt. Dat vind ik wel mooi om te zien.
Verzamel je ook privé?
Mijn partner Éric Giraudet de Boudemange en ik hebben vooral werken van bevriende kunstenaars verzameld. Zo prijken er ondertussen enkele werken van onder andere Admire Kamudzengere, Thomas Raat, Karishma D’Souza, Dan Walwin, Matthieu Cossé, Philipp Kremer, Jasper Hagenaar, Ran Zhang, Leidy Churchman en Margot Zanstra aan de muren. De werken van Philipp Kremer en Leidy Churchman verstoppen we wanneer we ons appartement op Airbnb zetten vanwege de expliciete seksuele scenes. Maar we krijgen eigenlijk altijd hele positieve reacties op de verschillende werken. We zijn er ook erg aan gehecht.
Wat zou je graag teweeg willen brengen binnen de kunstwereld?
Ik wil een podium bieden aan kunstenaars, die reflecteren in hun werk op maatschappelijke en actuele thema’s. Ik ben gespecialiseerd geraakt in het presenteren van hedendaagse kunst op niet alledaagse locaties; zoals een kerk, een grachtenpand, een voormalig militair fort en nu dus een voormalig badhuis; A Tale of a Tub. Ik vind het interessant wanneer de locatie en specifieke sociale of politieke context worden meegenomen in de ontwikkeling van een project. Vanaf september nemen Niekolaas Lekkerkerk en ik het stokje over van de huidige directie en zullen we openen met ‘The Water Party’ een solopresentatie van David Bernstein en ‘The Honorary Vertebrate Club‘ een groepstentoonstelling over zeeleven, adaptatie, en tentaculair denken (naar de theorie van Donna Haraway). Met ‘The Water Party’ onderzoekt Bernstein het sociale en spirituele potentieel van water en zal hij A Tale of a Tub weer terug transformeren in een gemeenschappelijk badhuis waar mensen samen kunnen komen en met elkaar in gesprek kunnen gaan.
Denk je dat het belangrijk is om kunst in een bedrijf te laten zien en waarom wel of niet?
Absoluut. Ik vind het heel belangrijk dat kunst ook buiten het museum of kunstinstelling getoond wordt. Ik geloof dat kunst in nauwe verbinding met de wereld om ons heen staat, met ons dagelijks leven en de grote vragen die daarbij horen. Het is daarom juist waardevol als kunst ook direct op straat of op een sociale plek als een kantoorgebouw ervaren kan worden. Ik denk dat het naast het esthetische argument, kunst ook stimulerend is voor de medewerkers in een bedrijf. In ziekenhuizen schijnen patiënten zich zelfs beter te voelen wanneer ze omringt zijn door kunst.
