Marjan Teeuwen
Niet ieder gebouw kan zomaar een ruïne zijn. Het verwijst naar het utopische denken van iets opbouwen, dat vervolgens tot verval is gekomen. Het heeft te maken met mislukking en falen. Dat zijn de ingrediënten waar ik mee werk.
Marjan Teeuwen via Museum De Lakenhal Leiden, 2015
Grootschalige architectonische installaties in vervallen gebouwen die gesloopt zullen worden vormen de kern van het werk van Marjan Teeuwen (1953, Nederland). Teeuwen breekt plafonds, muren en vloeren af. Daarna maakt ze van het puin een architectonisch beeldhouwwerk waarmee nieuwe perspectieven en ritmes binnen de bestaande structuren worden gecreëerd. Het enige wat, wanneer de sloop volbracht is, nog op de kunst die daar was wijst zijn foto's zoals Verwoest Huis Bloemhof 2. Ze fungeren als een soort gedenktekens, verwijzend naar de dialectische krachten van bouwen, afbreken, orde en chaos die volgens Teeuwen intrinsiek bij het 'mens-zijn' horen.
