Lex ter Braak

Lex Ter Braak (1950, Nederland) fotografeert het vluchtige en veronachtzaamde, het ongeziene, het pijnlijke, het bewegende en veranderlijke – zoals een onaanzienlijke struik die zich al bloeiend tegen zijn hek verzet, een gehavende boom op een industrieterrein, bloesem pluizen op vervuilde grond, afgewaaide bladeren op de snelweg, boomstronken die als geamputeerde ledematen uit de grond steken, snippers landschap die naar meer verlangen. Voor hem zijn dat evenzovele manifestaties van eigenzinnige schoonheid, volharding en verzet. Hij ziet er een ordening en verhaal in die zich aan ons inzicht onttrekken maar die getransponeerd mythische proporties kunnen hebben. Hij zoomt erop in, laat de context buiten beeld, opdat zij hun eigen verhaal vertellen, soms verhevigd door de schilderkunstige ingrepen. Het nadrukkelijk vermanende of politiek geëngageerde lijkt afwezig maar wie de tekens van de menselijke conditie kan lezen ziet grote betrokkenheid met de wereld om ons heen.