Arjan van Helmond
Ik denk dat dat komt omdat er in mijn werk een narratieve laag zit, waar ik ook wel bewust naar toe werk. Ik probeer het beeld een moment te laten zijn, wat misschien wel heel gewoon is, maar toch iets ongewoons in zich draagt. Dat wijst toch op een soort menselijke activiteit. Er zijn nooit letterlijk mensen aanwezig, maar toch staat het bol van menselijke handelingen of iets wat daar op zit te wachten.
Arjan van Helmond via Metropolis M, 2006
Arjan van Helmond (1971, Nederland) schildert op papier met gouache of acrylverf. De dingen die hij schildert zijn alledaags; een huis, een interieur, een lamp of de scheur in een muur. Het zijn verkenningen van lege ruimtes en schijnbaar willekeurige voorwerpen die zich in deze ruimten bevinden. Waar het Van Helmond om gaat, is de blik en de emotie die hier aan verbonden kan zijn. Vaak wordt aan het werk van Van Helmond een filmisch karakter toegedicht. Het is aan de toeschouwer het verhaal te maken of als het ware in de scène te stappen.
