Flor Linckens

"De Britse kunstenaar Anish Kapoor speelt graag met licht en diepte. Soms gebruikt hij pigmenten die al het licht absorberen, waardoor je niet kunt zien of je naar een gat kijkt of naar een 3D object. Andere keren toont hij holle spiegels die zo extreem scherp zijn dat je er haast een beetje duizelig van wordt. Als je naar een werk van Anish Kapoor kijkt dan lijkt diepte bijna irrelevant te worden: alsof je in een oneindige leegte tuurt. Of, zoals de kunstenaar zegt, “het maken van een gat in de ruimte (…) een leegte: tegelijkertijd eindig en oneindig". Het indrukwekkende effect van zijn werken komt vaak nauwelijks tot zijn recht op een foto."

"De abstract geometrische werken van Steven Aalders zijn geworteld in het modernisme van Piet Mondriaan èn in Amerikaanse minimal art. Ze lijken op het eerste gezicht misschien eenvoudig, maar zijn werken zijn het resultaat van een zorgvuldig proces waarbij kleur, laag voor laag, geleidelijk opgebouwd wordt. Hij probeert in zijn werk de essentie vorm te geven, en licht en ruimte te creëren door middel van verf. Hij streeft daarbij naar een universele schoonheid waaruit alle ruis gefilterd is. De heldere, eenvoudige harmonie die voortkomt uit zijn abstracte composities biedt voor Aalders een alternatief voor de gewelddadige en lelijke aspecten van onze samenleving. Aalders schrijft ook over kunst en zijn werk en beeldtaal zijn geïnspireerd door zijn eigen uitgebreide beeldonderzoek, naast kunsthistorische en filosofische concepten zoals plaats en tijd. In de zomer van 2017 kreeg hij de kans om te werken - en onderzoek te doen - in het huis van Theo van Doesburg (de oprichter van De Stijl) in Meudon, in de buurt van Parijs. Dit werk is ook onderdeel van mijn privécollectie."

"Toen Sarah van Sonsbeeck jaren geleden in het centrum van Amsterdam woonde, dreven haar luidruchtige buren haar soms tot wanhoop. Een interview met de beroemde Amerikaanse kunstenaar Bruce Nauman gaf haar hoop: Nauman gelooft namelijk dat alles wat er in zijn atelier gebeurt in principe de potentie heeft om kunst te zijn. Van Sonsbeeck besloot daarom om de teugels wat meer te laten vieren en ruimte te bieden aan toeval, ongelukjes en miscommunicaties. Het concept van stilte en de spreuk "spreken is zilver, zwijgen is goud” fascineerden haar. In 2016 kreeg Van Sonsbeeck de kans om haar werk tentoon te stellen in de kluis van De Nederlandsche Bank. Op de trap was een gestold plasje goud te zien dat langzaam naar beneden was gedropen: alsof een goudstaaf was gesmolten op de trap en zich over had gegeven aan de zwaartekracht. De kunstenaar vond het bijzonder om te ondervinden hoe verschillend dit werk werd geïnterpreteerd: waar sommige mensen het werk duiden als een symbool voor de instabiliteit van het bankwezen, zagen anderen enkel een vlek, of de waarde die het materiaal representeert: een goudstaaf is een half miljoen euro waard. Sarah van Sonsbeeck nodigt je als kijker uit om je eigen interpretaties te vinden."

"Het werk van Remy Jungerman is interessant omdat hij de beeldtaal van het modernisme en de Stijl op geheel nieuwe manier vorm geeft. Hij maakt daarbij gebruik van de geometrische patronen en vormen van de Marron in Suriname: tot slaaf gemaakte West-Afrikanen die destijds gevlucht zijn naar het Surinaamse regenwoud. Dit zijn Jungermans voorouders via zijn moeders kant. Hij combineert deze dessins en beeldtaal met het westerse modernisme en probeert de kijker daarmee uit te nodigen om met een nieuwe en vooral bredere blik te kijken naar het modernisme. Hij voegt daar ook rituelen van het Winti geloof aan doe, door bijvoorbeeld witte kaolien te gebruiken: een kleisoort die vaak ingezet wordt voor een proces van rituele zuivering. Op die manier verbindt hij met zijn werk verschillende geschiedenissen op een manier die we nog niet eerder zagen."

"De Israëlische kunstenaar Itamar Gilboa staat bekend om zijn 'Food Chain Project’: een ‘pop-up supermarkt’ waarbij de kunstenaar alles wat hij in een jaar at vorm gaf in 8000 porseleinen sculpturen. Een deel van de opbrengst van zijn werk gaat naar een goed doel dat zich inzet op het gebied van eten. De kunstenaar ziet ook een zekere cyclus in zijn praktijk: “Wat ik at veranderde ik in kunst, die na de verkoop weer omgezet kan worden in voedsel”. Als kijker word je gedwongen om na te denken over je eigen consumptie en eetgewoonten (en over de implicaties daarvan op wereldschaal)."

"Het werk van Rafaël Rozendaal is bijna altijd geïnspireerd op het internet. Hij werd bekend met het door hem bedachte BYOB-concept (Bring Your Own Beamer) dat wereldwijd werd uitgevoerd. In 2011 cureerde hij het internetpaviljoen van de Biënnale van Venetië. Hij verkoopt ook websites waarbij hij vaak een clausule toevoegt die stelt dat het werk ten alle tijden publiek toegankelijk moet blijven. Rozendaal vertaalt zijn digitale kunst ook naar analoge materialen (zoals hier), bijvoorbeeld in de vorm van wandkleden die een kleurrijke abstractie van een website verbeelden, zoals bijvoorbeeld Dropbox of Google Spreadsheets. Een geheel nieuwe manier om abstracte kunst weer te geven!"

"Wat gebeurt er als je twee elementen pakt die normaliter geassocieerd worden met de feminiene en huiselijke sfeer van weleer (zoals koken en borduren) en die vervolgens combineert? Onder de hoede van Ulla Stina-Wikander worden typische huishoudelijke producten, die vaak erg beladen zijn, in principe onbruikbaar. Dat is op zichzelf al een interessante feministische statement. Zelfs het kitsche kruissteek borduurpatroon is vaak een verbeelding van het huiselijke leven van de “ideale huisvrouw” van vroeger. In deze nieuwe context worden het bijna artefacten uit een ver verleden."

"Willem Hussem was een dichter-kunstenaar die zijn carrière startte met het maken van stillevens en landschappen. In de jaren tien en dertig woonde hij in Frankrijk, waar hij onder andere Picasso ontmoette en kennis maakte met nieuwe kunstvormen. Hij ging op zoek naar eenvoud en zuiverheid: eerst in de vorm van kalligrafische en expressionistische schilderijen, later in constructivisme en geometrische abstractie. Het bijzondere aan zijn abstracte composities is dat, in tegenstelling tot veel andere werken binnen deze traditie, de penseelstreken van zijn kleuren, vormen en lijnen heel sterk zichtbaar zijn. In 1960 mocht hij Nederland vertegenwoordigen op de Biënnale van Venetië."

"Dirk Salz staat bekend om de manier waarop hij gepigmenteerde synthetische was laag voor laag aanbrengt. In het resultaat, dat hij beschouwt als een schilderij, verlies je als kijker al je gevoel voor diepte, het werk lijkt bijna te bewegen! Maar door het spiegelende oppervlak kun je het werk ook oppervlakkiger bekijken en dan zie je alleen jezelf en je omgeving weerspiegeld. Op die manier heeft zijn werk de potentie om zowel diep als oppervlakkig te zijn, afhankelijk van de persoon die er voor staat."

"Angus Fairhurst was onderdeel van de Young British Artists die de Britse kunst domineerden in de jaren ’90. Hij was buitengewoon succesvol, maar veel bescheidener dan zijn groepsgenoten. Fairhurst stond bekend om zijn humoristische (maar ook kritische) zelfspot en ook zijn werk werd gekenmerkt door absurde, melancholische en indringende humor — zo maakte hij bijvoorbeeld een reeks bronzen gorilla’s. In zijn werk zien we ook veel referenties naar de kunstgeschiedenis en universele thema's als de dood en verlangen, maar ook de leegheid van de consumptiemaatschappij. Treurig genoeg pleegde hij op 41-jarige leeftijd zelfmoord."