Tide, 2020

Op de kaft van een boek is een uitsnede van glanzend haar geschilderd. In dunne lagen olieverf en een kwaststreek die in pixels uiteen lijkt te vallen, is de glooiing van de krultang af te lezen. Het werk maakt deel uit van een miniserie waarin Louise Giovanelli (1993, Verenigd Koninkrijk) inzoomt op onderwerpen vol glamour, zoals theatergordijnen, en de golvende pruiken en glimmende blouses van filmsterren. Elk werk glittert en laat de vergankelijkheid voelen van de filmwereld waaruit ze zijn weggesneden.

De delicate, haast lichtgevende werken van Giovanelli blazen nieuw leven in historische onderwerpen uit de canon van de westerse kunst. Aan de hand van onderling verbonden series weeft Giovanelli een oeuvre samen dat dicht op de huid zit. Haar onderwerpen kiest ze in de eerste plaats om hun formele kwaliteiten – compositie, kleur, textuur – en lossen voor onze ogen op in zorgvuldig opgebouwde structuren en patronen. Schilderen zorgt voor Giovanelli voor een visuele vertraging, en het aanschouwen van haar werken doet haast meditatief aan.