Hinge, 2024

Je kunt eindeloos dwalen in de kamerschermen van Fiona Lutjenhuis (1991, Nederland). In de duizelingwekkende stapeling van beelden is een familieportret van de kunstenaar af te lezen. Met caseïne en ruwe pigmenten schilderde Lutjenhuis een droom waarin haar zussen figureren en een scène met haar ouders die naar de eclips kijken in hun achtertuin. De kamer waarin ze met haar zussen zit, is tot de nok gevuld met bonsai bomen die, terwijl hun blikken zijn gericht op de Mudra’s op tafel, lijken door te groeien.

Lutjenhuis maakt illustraties, publicaties, schilderijen en animaties waarin ze het religieuze erfgoed van haar jeugd zichtbaar maakt: van installaties tot kunstenaarsboeken en van werken in opdracht tot zelf geïnitieerde projecten. Haar speculatieve beeldtaal past perfect in het hedendaagse discours over een post-positivistische samenleving. In elk beeld is de humor en moed af te lezen die nodig is om je zonder vooringenomenheid in andere werelden te verliezen.