45-32, 2015

Twee schoentjes liggen ingebed in een paar ouderwetse herenschoenen met veters. De veters van de keramische schoenen in verschillende maten zijn verknoopt en dus onlosmakelijk met elkaar verbonden. Of, in de woorden van Ulrike Rehm (1976, Duitsland): "Ze staan model voor het mannelijk equivalent van de navelstreng". De titel van dit kunstwerk is een onmiskenbare verwijzing naar de schoenmaat van een vader en die van zijn kind. Dit tastbare en intieme werk verwijst naar de universele, wederzijdse liefde tussen ouders en hun kinderen; naar een gevoel van veiligheid en verbondenheid en naar de kringloop van het leven. Het roept herinneringen op aan onze eigen kindertijd, aan gedeelde herinneringen: je ziet jezelf weer op de voeten van je vader stappen om daarna samen door de kamer te dansen.