Tony Matelli
Het zou misschien juister zijn om mijn werk in de traditie van de zwarte humor te plaatsen, die zoveel tegenstrijdigheden bevat maar bijna altijd eindigt in een empathische verbinding met het hoofdonderwerp.
Tony Matelli
Er schuilt een stil soort woede in veel van Tony Matelli’s (1971, Verenigde Staten) knap vervaardigde werk. Het is geen werk dat schreeuwt en met de boze vuisten rondzwaait; het neemt, in plaats daarvan, een enkel idee, een metafoor, een gewaarwording, slijpt hem, en duwt hem langzaam de geest van de toeschouwer in. De punt van dit priemende gereedschap is vaak getemperd met humor, met het absurde, want om iemand te doen lachen is hem tot op zekere hoogte te ontwapenen. Maar wanneer de lach wegebt, bemerkt men een intuïtief, maar scherp gevoel voor de wereld zijn ongerijmdheden, en de schoonheid van een daad van verzet.
