Thomas Ruff
Fotografie doet alsof het de realiteit weergeeft. Je moet met je techniek de realiteit zo dicht mogelijk benaderen om de realiteit te imiteren. En wanneer je zo dichtbij [de realiteit] komt zie je tegelijkertijd dat het [de realiteit] niet is.
De fotografie van Thomas Ruff (1958, Duitsland) insinueert de veelzijdigheid van het medium. Hij gebruikt verscheidene technieken, van digitale manipulatie tot achterhaalde processen in de donkere kamer. Ruff’s series behelzen, onder andere, portretten, lege huiselijke interieurs, beelden van NASA, geabstraheerde modernistische architectuur, met de computer gegeneerde Popbeelden en vervaagde pornografie. Hoewel veel van zijn werk om een socioculturele uitleg lijkt te vragen is het meest constante kenmerk van Ruff’s carrière wellicht zijn loochening van een dergelijke lezing. In plaats daarvan focust Ruff op de esthetiek en het proces. Zo heeft hij een eclectisch oeuvre opgebouwd dat niet bepaald wordt door genre, methode of thema, maar door krachtige beeldtaal en de sluwe ondermijning van het gedrukte beeld.
