Piet Dieleman
Schilderijen geven zelf licht, niet uitbundig stralend, maar gloeiend; het is duister licht dat op kleine plekken valt.
Piet Dieleman via michielmorel.nl, 2013
Wanneer schilderen zelf het onderwerp is, zoals bij Piet Dieleman (1956, Nederland), is een radicale benadering noodzakelijk. Hij heeft ervoor gekozen binnen de kaders van strenge, zelfopgelegde beperkingen te werken; zes kleuren in een vaste volgorde. Hijzelf omschrijft ze als “fantastisch gereedschap” waarmee hij genoeg verstoring om het beeld te rechtvaardigen kan vinden. Het is geen abstracte kunst zoals we die van de modernistische traditie kennen, waar een evenwicht tussen vorm en kleur werd gezocht. Deze vorm van abstractie is radicaler, genadeloos, en in plaats van het doel slechts een middel.
