Natasja Mabesoone
Mijn beeldtaal is geïnspireerd door busreizen, de Silly Symphonies van Disney, bordspellen, de essays van J.F. Vogelaar, de gedichten van S. Mallarmé, de taalpoëzie van Hannah Weiner, sudoku’s en woordspelingen.
Met een associatieve en poëtische beeldtaal onderzoekt Natasja Mabesoone (1988, België) thema’s als sensualiteit en seksualiteit, machteloosheid en agressie. In haar unieke beeldvorming speelt ze met vrouwelijkheid, de subversieve kracht van schattigheid en huiselijkheid als mogelijke vorm van verzet.
Mabesoone combineert de zeventiende-eeuwse vernis mou-ets-techniek met monotypes en tekeningen. Bij deze techniek worden bloemen, textiel of gestructureerd papier in een zachte etsgrond gedrukt, waardoor een verfijnd en subtiel reliëf ontstaat dat doet denken aan een getekende achtergrond. Over of onder deze basis voegt Mabesoone een vrij associatieve stoet van figuren en objecten toe, vaak gedrukt als monoprint of getekend met potlood of stift.
