Matt Bryans
Ik hou ervan dingen naar het breekpunt te duwen, en stop net voordat het materiaal helemaal kapot gaat.
Matt Bryans (Verenigd Koninkrijk, 1977) werkt met krantenpagina’s, tijdschriftfoto’s en ander alledaags drukwerk. In zijn bekendste werken neemt hij persfoto’s en wist hij langzaam de gezichten uit met een potloodgummetje. Het papier wordt dun en zacht, en het beeld verbleekt en vervaagt. Slechts kleine details blijven over — een oog, een mond, een schaduw of de omtrek van een hoofd. De mensen zijn niet langer herkenbaar en het nieuwsverhaal achter hen verdwijnt. Wat resteert is een fragiel oppervlak dat elke beweging van de hand van de kunstenaar vastlegt.
Bryans’ praktijk is gebaseerd op geduld en herhaling. Hij werkt alleen en met de hand, soms uren achtereen, terwijl hij wegwist of uitsnijdt. Hij gebruikt materialen die normaal worden weggegooid en geeft ze een tweede leven. Door gezichten en details te verwijderen, verlegt hij de aandacht van krantenkoppen en gebeurtenissen naar afwezigheid, vervagend geheugen en de korte levensduur van informatie. De foto’s verliezen hun politieke en historische context en worden stille, anonieme beelden.
