Kinke Kooi
Ik heb het gevoel dat niets onzichtbaar is als je echt goed genoeg kijkt. Ik denk dat veel dingen onzichtbaar kunnen lijken omdat ze zo subtiel zijn. Ik geloof in de kracht van subtiliteit. Meestal lijkt subtiliteit onbeduidend; het wordt pas significant wanneer je inzoomt. Daarom heb ik geen problemen met het visualiseren van gevoelens zoals God, niet weten, verbazing, ziel, en de vreemde drang om op een nieuwe manier over man en vrouw te voelen.
Kinke Kooi
In weelderige tekeningen en schilderijen onderzoekt Kinke Kooi (1963, Nederland) haar eigen ongemak en schildert datgene dat wringt. Onderwerpen als plooibaarheid, vrouwelijkheid, burgerlijkheid, eenzaamheid, schaamte en medelijden vormen de bron waaruit het werk ontstaat. Door heel intensief aan haar tekeningen te werken, ze als het ware ‘uit te hollen’, weet ze hun lichamelijkheid te benadrukken. Grotopeningen en organische gewelven zuigen de blik naar binnen en brengen een ode aan dat wat vaak niet getoond of gezien wordt.
