Guo Wei
Ik focus me al lang op het thema menselijke emoties. Dat twee mensen elkaar daadwerkelijk begrijpen is als twee vliegende kogels die elkaar in de lucht ontmoeten; de kans is ontzettend klein. Ik wil deze vervreemding vangen en in mijn eigen perspectief tonen.
Guo Wei (1960, China) focust in zijn werk op de persoonlijke ontwikkeling van de Chinese bevolking, waarbij vooral de isolatie van het individu in, en door het communistisch systeem een belangrijk thema vormt. Realistisch geschilderde jongeren en kinderen zet Wei in als metafoor voor de transformatie van de Chinese samenleving door de trage opening naar het Westen en de groeipijnen van een hele generatie Chinezen die daar mee gepaard gaan.“Mensen vragen me vaak waarom ik kinderen schilder.” zegt Wei, “Voor mij zijn het de modellen voor mijn concept. De kinderen zijn eigenlijk acteurs […]. Ze spelen volwassenen en kinderen tegelijk: ze laten het goede en het slechte zien.” Het resulteert in werk waarin op originele, provocatieve wijze wordt verbeeld hoe het individu van de maatschappij vervreemdt.
