Gé-Karel van der Sterren
Figuratie is veel confronterender en directer. Die geometrisch-abstracte kunst heeft zijn werk gedaan en een positie verworven, nu moeten we weer verder. Ik kan me ook niet voorstellen dat abstractie nog leuk is. Het moet natuurlijk wel spannend en boeiend blijven, zowel voor mezelf als voor anderen.
Gé-Karel van der Sterren (1969, Nederland) verwerkt zijn levensgeschiedenis, de alledaagse leefomgeving en populaire beeldcultuur in zijn schilderijen. Van der Sterren staat bekend om zijn gebruik van heldere kleuren en een pasteuze, bijna sculpturale manier van schilderen. Hij begint meestal met het schilderen van de drager met verdunde acrylverf. Hier overheen bouwt hij met olieverf, in dikke lagen, de rest van het schilderij op. Het levert opmerkelijke beelden op: een brandend tankstation, karpers in een vijver, een windhaan, een dikke romige taart en bonte bloemenpracht. Daarin confronteert hij de kijker met de gevaren van de hedendaagse postindustriële samenleving, en dat op een overdadige, barokke manier dankzij uitbundig kleur- en verfgebruik, de beeldbewerkingen en een dosis (zwarte) humor.
