Daniëlle Hoogendoorn
Het is het spel zelf, het schilderen om het schilderen, dat gewaardeerd moet worden.
Daniëlle Hoogendoorn (1990, Nederland) vertelt via haar artistieke praktijk een diep persoonlijk verhaal, geworteld in het moederschap en de ervaring van nieuw leven in een landelijke omgeving. Na jaren in Amsterdam te hebben gewoond, koos ze bewust voor een rustiger, groenere leefomgeving—een beslissing die het begin markeerde van een nieuw creatief hoofdstuk.
Hoogendoorns werkwijze is impulsief en associatief, en wordt sterk gestuurd door intuïtie. Haar ideeën ontstaan vaak als mentale collages, die ze vervolgens vormgeeft met de materialen die voor haar essentieel aanvoelen—of dat nu schilderkunst, tekeningen of keramiek betreft. Haar atelier is een speelse, open ruimte waarin spontaniteit het maakproces stuurt. De kleurrijke, levendige werken die daaruit voortkomen, vormen een organische en soms gefragmenteerde weerspiegeling van haar dagelijks leven. De combinatie van moederschap en kunstenaarschap heeft niet alleen haar werkritme veranderd, maar ook de aard van haar werk. Deze nieuwe dynamiek heeft geleid tot een oeuvre dat sneller, rauwer en opzettelijk banaal is geworden—maar daardoor niet minder.
