Anabelle Binnerts
Speelsheid is erg belangrijk als het om taal gaat...Zodra iets de vorm van geschreven taal heeft, krijgt het een imago van serieuze theorie, alsof het een opgave betreft. Mensen verwachten dat de tekst de uitleg bevat van het beeld waar zij voor komen.
Anabelle Binnerts (1995, Nederland) ontwikkelt installaties waarin taal zowel onderwerp als materiaal is. Ze werkt met textiel, muurschilderingen, publicaties en performance, en benadert woorden als iets fysieks dat gevormd, uitgerekt en in de ruimte geplaatst kan worden. In haar werk is tekst niet alleen bedoeld om te lezen, maar ook om te ervaren. Woorden verschijnen op verschillende oppervlakken en in ruimtes, en nodigen de kijker uit om zich erdoorheen te bewegen, alsof je een landschap betreedt. Betekenissen verschuiven terwijl ze gelezen, gehoord of herinnerd worden, waardoor elke toeschouwer een eigen interpretatie vormt.
Binnerts onderzoekt hoe we proberen grip te krijgen op moeilijk te bevatten zaken, zoals uitgestrekte landschappen of abstracte ideeën. Ze laat zien hoe taal helpt om het onbekende te ordenen, maar ook ruimte laat voor ambiguïteit. Woorden leiden volgens haar een dubbel bestaan: ze bevinden zich zowel op de pagina als in de verbeelding van de lezer. Door taal een visuele en ruimtelijke vorm te geven, ontstaan momenten waarin betekenis steeds opnieuw wordt gevormd.
