Ada Maricia Patterson
Aangezien het masker meestal het middelpunt is van een kostuum of personage in mijn kunst, moest ik mezelf afvragen: wat gebeurt er als er helemaal geen masker is? Uiteindelijk realiseerde ik me dat het antwoord hoofdloosheid zou kunnen zijn.
Ada Maricia Patterson (1994, Barbados) is beeldend kunstenaar, schrijver en docent. Ze werkt met uiteenlopende media, waaronder performance, video, kostuums, textiel, poëzie, maskerade – een onderdrukte Barbadiaanse traditie – en recentelijk ook schilder- en tekenkunst op zijde. Via haar transformatieve praktijk vertelt Patterson nieuwe verhalen, of herschrijft ze bestaande verhalen op een vernieuwende en helende manier. Ongeacht de gekozen vorm weerspiegelt haar werk steeds een diepe verbondenheid met de Barbadiaanse cultuur. “Barbados is altijd aanwezig… of het nu gaat om de fysieke plek waar ik werk, de materialen die ik gebruik, of de folkloristische gebruiken en culturele beelden die daarin doorklinken.”
In haar recente werk onderzoekt Patterson rouw, het schrijven van elegieën (poëtische teksten van serieuze reflectie) en archivering als middelen om het verdwijnen van gemeenschappen, die onder druk staan door uiteenlopende crisissen, te bevragen en te verstoren. Ze probeert recht te doen aan de complexiteit van lichamen die zelden erkend worden – lichamen die onderdrukt zijn door crisis, als onzichtbaar of overbodig worden beschouwd, of als ‘onrouwbaar’ worden aangemerkt. Lichamen die geconfronteerd worden met de harde materiële realiteit van een wereld die niet op hun voortbestaan is ingericht. In haar voortdurende praktijk verbeeldt Patterson elegieën voor deze lichamen en voor momenten die zich altijd al buiten de tijd lijken te bevinden.
